George S. Ioannou and Alex Themis acted on behalf of the property owners in this groundbreaking case, which received significant public attention.
The Court of Appeal has overturned the District Court's first-instance decision, which had acquitted the appellant of the charge of possessing immovable property registered in another person’s name without that person’s consent, contrary to Article 281(1)(a) of the Criminal Code, Chapter 154.
At first instance, the District Court had found that the appellant’s possession of the property derived from a valid lease agreement, and therefore could not be characterised as arbitrary. The court further held that the termination of the lease did not, in itself, demonstrate a withdrawal of the owner’s consent.
The Court of Appeal disagreed. It held that the question of whether the lease agreement had been unlawfully terminated could not be considered within the scope of Article 281(1) of the Criminal Code, as such matters are relevant only in civil proceedings for damages. The Court, therefore, found that, from the date on which the respondent refused to vacate the property following the express and clear termination of the tenancy, he was occupying the property without the consent of its registered owner, namely the appellant. Consequently, the Court of Appeal (Criminal Jurisdiction) overturned the District Court’s decision.
Significance of the Decision
This judgment is particularly significant in the Cypriot context, as it clarifies the criminal liability of tenants who remain in possession of leased premises after the lawful termination of their tenancy.
The Court’s reasoning confirms that such persons are deemed to be in unlawful occupation of the owner’s property and may therefore be subject to criminal prosecution under Article 281(1)(a) of the Criminal Code.
Moreover, the decision addresses a recurring practical issue in which tenants exploit the lengthy duration of civil eviction proceedings to remain in occupation—often without paying rent—and abusing the judicial process. The Court’s ruling establishes that, in such circumstances, criminal proceedings may be brought, and offenders may be convicted and penalised accordingly.
Απόφαση Εφετείου: Ποινική υπόθεση εναντίον ενοικιαστή του οποίου η ενοικίαση είχε τερματιστεί και συνέχισε να παραμένει στο επίδικο ακίνητο
Ο Γιώργος Ιωάννου και ο Αλεξ Θέμης εκπροσώπησαν τους ιδιοκτήτες στην πιο κάτω υπόθεση, η οποία προσέλκυσε δημόσιο ενδιαφέρον.
Το Εφετείο ανάτρεψε την πρωτόδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου με την οποία αθώωσε τον Εφεσίβλητο από την κατηγορία για κατοχή γης εγγεγραμμένης επ' ονόματι άλλου προσώπου χωρίς τη συναίνεση του, κατά παράβαση του Άρθρου 281(1)(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, καταλήγοντας ότι εφόσον ο Εφεσίβλητος απέκτησε κατοχή του ακινήτου δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, δεν βρέθηκε αυθαίρετα να το κατέχει αλλά ούτε και ο τερματισμός της συμφωνίας οδηγεί στο ότι η συναίνεση άρθηκε από τον ιδιοκτήτη.
Ειδικότερα, το Εφετείο αποφάσισε ότι δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο κατηγορίας βάσει του Άρθρου 281(1) του Ποινικού Κώδικα το κατά πόσο η συμφωνία ενοικίασης τερματίστηκε παράνομα - τέτοια παρανομία ενδεχομένως να έχει σημασία στο πλαίσιο αστικής διαδικασίας για αποζημιώσεις. Το Εφετείο (Ποινική Δικαιοδοσία) ανέτρεψε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου και αποφάσισε ότι από την ημερομηνία που ο Εφεσίβλητος αρνήθηκε να παραδώσει κατοχή του ακινήτου παρά το ότι η συμφωνία είχε ρητά τερματιστεί, νοείται ότι κατείχε το ακίνητο χωρίς τη συναίνεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του, ήτοι της Εφεσείουσας.
Σημασία της Απόφασης Εφετείου:
Η ανωτέρω απόφαση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για τα δεδομένα που ισχύουν στην Κύπρο όσον αφορά τους ενοικιαστές που παραμένουν σε ενοικιαζόμενα ακίνητα μετά τον τερματισμό της ενοικίασης τους από τον ιδιοκτήτη.
Πρώτον, ξεκαθαρίζει το νομικό καθεστώς των προσώπων αυτών, επιβεβαιώνοντας ότι κατακρατούν παράνομα το ακίνητο του ιδιοκτήτη διαπράττοντας καθ’ αυτόν το τρόπο ποινικό αδίκημα.
Δεύτερον, ξεκαθαρίζει μια προβληματική κατάσταση όπου ορισμένοι ενοικιαστές οι οποίοι εκμεταλλεύονται τον χρόνο που απαιτείται για την έκδοση δικαστικής απόφασης έξωσης από αστικό δικαστήριο, παραμένουν στο ακίνητο επί μακρόν, συχνά ακόμα και χωρίς να καταβάλλουν ενοίκιο, και καταχρώμενοι την ενδεδειγμένη δικαστική διαδικασία, ότι δύναται να καταδικαστούν και να τιμωρηθούν από Ποινικό Δικαστήριο.
Η πιο πάνω υπόθεση έτυχε χειρισμού από τους δικηγόρους Άλεξ Θέμης και Γιώργο Ιωάννου.